Płaczliwość


"Płaczliwość też bywa sposobem rozładowywania napięć. Może ona wystąpić w każdym okresie, ale jej szczyt przypada na wiek około trzech i pół roku, kiedy to niektórym matkom wydaje się, ze ich dzieci łkają całymi dniami.

Wiele matek reaguje wówczas groźbami: "Jeżeli nie przestaniesz beczeć, dam ci w skórę (albo położę do łóżka)". Tymczasem najlepszym sposobem postępowania jest raczej zapobieganie niż karanie.

Bez względu na to, jak wiele czasu poświęcacie swojemu dziecku, płaczem daje ono sygnał, że potrzebuje więcej troski. Spróbujcie wypełnić jego dzień przyjemniejszymi zajęciami niż trzymanie się matczynej spódnicy i zawodzenie. Być może należy się postarać, by jego zabawa nabrała bardziej twórczego charakteru albo trwała dłużej. Rysowanie, lepienie z plasteliny, budowanie z klocków, słuchanie czytanych na głos bajek - każda z tych czynności może przyczynić się do ograniczenia płaczu.

Być może Wasze dziecko potrzebuje towarzysza zabaw. Wynajęcie pomysłowej opiekunki pozwoli Wam znacznie zaoszczędzić czas. Większość dzieci płacze o wiele rzadziej w towarzystwie opiekunki niż w obecności matki.

Być może powinniście trochę zmienić rozkład zajęć Waszego dziecka. Jest prawdopodobne, że potrzebuje ono dłuższych okresów odpoczynku albo częstszych przekąsek, czy też ciekawszych sposobów wypełniania wolnego czasu. Skuteczne może się okazać posłanie go do przedszkola.

Możecie także spróbować zastosowania tak zwanej techniki modyfikacji zachowań. Opiera się ona na założeniu, że dziecko powtarza te zachowania, za które otrzymuje jakąś nagrodę, rezygnuje zaś z tych, które są ignorowane. Co prawda nie łatwo jest ignorować kogoś, kto wisi na Tobie i zawodzi; na tyle jednak, na ile pozwalają na to względy człowieczeństwa, dajcie dziecku odczuć, że takie zachowanie się nie opłaca.

Zastanówcie się również, czy u podłoża płaczu nie leży złe samopoczucie wywołane chorobą.

Tym, czego płaczliwe dzieci najbardziej potrzebują, jest cierpliwość otoczenia. Niecierpliwość bowiem tylko pogłębia niepożądane zachowania."

 

Frances L. Ilg, Louise Bates Ames, Sidney M. Baker:Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2007, s. 153-154