NAPRAWDĘ warto przeczytać

Reni Jusis, Magda Targosz: Poradnik dla zielonych rodziców

Mamania 2011, 300 stron

Książka napisana przez znaną z telewizyjnego cyklu Eko Mama piosenkarkę, która od wielu miesięcy popularyzuje ekologiczny styl życia i rodzicielstwo bliskości. „Poradnik” został stworzony w oparciu o wywiady, które autorki przeprowadziły z uznanymi ekspertami - psycholog Agnieszką Stein, profesorem pediatrii Januszem Książykiem, doradczynią laktacyjną Moniką Staszewską, instruktorkami noszenia w chustach i wieloma innymi. Wywiady kończą się praktycznymi poradnikami, z których dowiedzieć się można np. o rodzajach pieluch wielorazowych, o sposobach na wykonanie zabawek, technikach masażu niemowląt itd. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest umieszczenie gotowego do wypełnienia i wycięcia planu porodu - wiele się o nich ostatnio mówi, a mało kto wie, jak on powinien wyglądać i co zawierać.

Książka zbiera w spójną całość wszystkie informacje, które ciekawią rodziców zainteresowanych ekologicznym stylem życia.

Wydawać by się mogło, że ta pozycja ma tylko czysto praktyczny, poradnikowy wymiar - że sięgnąć po nią można, kiedy szukamy przepisu na ciasto daktylowe albo kiedy chcemy się dowiedzieć, jakich olejków eterycznych użyć przy masowaniu niemowlaka. Ale kiedy trafi na nią rodzic oczekujący pojawienia się dziecka albo mama zdezorientowana setkami sprzecznych ze sobą informacji na temat karmienia, usypiania, noszenia - uzyskają kompetentne odpowiedzi na nurtujące ich wątpliwości. Jak powiedział w rozmowie z autorkami prof. Książyk - „człowiek jest bardziej spokojny, kiedy świadomie dokonuje wyboru”.

Kamila Orzołek

 

 

 Jirina Prekop: Mały Tyran

Książka o mylącym tytule. Okazała się jedną z ciekawszych, jakie czytałam. Autorka jest psychologiem, zajmującym się zaburzeniami zachowania u dzieci. W przystępny sposób przybliża podłoże tych zaburzeń. Mottem przewodnim książki jest hasło - "Jeżeli dwoje robi tak samo, nie znaczy, że robią to samo." Autorka odwołuje się do nurtu powrotu do natury i intuicji w rodzicielstwie (nazywając to trochę nieszczęśliwie New Age). Podkreśla (za naukowcami) wagę wychowania w bliskości dla prawidłowego rozwoju emocjonalnego i społecznego dziecka. Zaznacza jednak, że bezrefleksyjne przenoszenie zachowań z innych, mniej ucywilizowanych kręgów kulturowych do naszej stechnicyzowanej rzeczywistości może powodować problemy. Młode matki z tamtych kręgów mają wsparcie nie tylko w wielopokoleniowej rodzinie, ale również w całym społeczeństwie. Matki z naszego kręgu kulturowego takiego wsparcia nie mają. Co więcej, cywilizacja pozbawiła nas zaufania dla własnej intuicji. Dlatego powinniśmy jak najwięcej czytać i dowiadywać się o rozwoju dziecka, by możliwie wcześnie uniknąć błędów w wychowaniu.
Autorka opisuje również metodę przytrzymywania jako skuteczną drogę do równowagi i odnalezienia wzajemnej miłości między dzieckiem a rodzicem.
Pozycja zdecydowanie warta uwagi.

Anna Kustosik

 

 

 

Irena Koźmińska, Elżbieta Olszewska:

Z dzieckiem w świat wartości

„Mocny system wartości moralnych i umiejętność kierowania się nimi w życiu, to najważniejszy kapitał, w jaki powinniśmy wyposażyć dziecko.”

Łatwo powiedzieć! Jak to zrobić? Często my- dorośli, gubimy się w świecie wartości. Dlatego z radością należy odnotować fakt pojawienia się na rynku księgarskim tej pozycji, ważnej  dla rodziców i wychowawców.
Książka Ireny Koźmińskiej i Elżbiety Olszewskiej jest niezwykła, gdyż w podręcznikowy wręcz sposób ukazuje jak wprowadzić dziecko w świat uniwersalnych wartości moralnych. Uczy jak kształtować postawę szacunku, uczciwości, odpowiedzialności, odwagi.
Autorki pokazują, krok po kroku ,sposoby kierowania procesem wychowawczym tak, by dziecko naturalnie przyswoiło sobie w/w wartości. Publikacja zawiera gry i zabawy dostosowane do wieku dziecka. Opiekunowie mogą skorzystać z gotowych pomysłów. Każdy rozdział kończy się listą lektur, które warto przeczytać z dzieckiem, gdyż obrazują omawiany problem.

„Drodzy rodzice dajmy każdemu dziecku kompas moralny na całe życie!”

Halina Lubacz

 

 

 

 

Robert J. MacKenzie:

Kiedy pozwolić? Kiedy zabronić?

To książka adresowana do rodziców, których dzieci są w wieku od dwóch lat do okresu dojrzewania. Uważam jednak, że warto ją przeczytać jeszcze zanim nasze dziecko dorośnie do wprowadzania dyscypliny. Być może wtedy uda nam się od samego początku postępować spójnie i konsekwentnie, a tym samym nie będziemy musieli korygować naszych metod wychowawczych, co jest znacznie trudniejsze i wymaga większego nakładu pracy.
Autor przedstawia proste i skuteczne sposoby postępowania. Uczy wyznaczać granice i pokazuje, jak radzić sobie w sytuacjach konfliktowych. Najważniejsze rzeczy powtarza wielokrotnie, tak że z łatwością przychodzi zapamiętanie podstawowych zasad postępowania zaprezentowanych w książce. Każdy rozdział zilustrowano licznymi przykładami, a na końcu znalazły się pytania do rodziców. Po zastanowieniu się nad odpowiedziami jeszcze lepiej zrozumiemy przesłanie autora.
W książce nie zabrakło także porad, co zrobić, jeśli stosowane przez nas dotąd metody wychowawcze nie przynosiły oczekiwanych rezultatów. Osobne rozdziały poświęcono m.in. nastolatkom, dzieciom z zaburzeniami uwagi i nadaktywnością oraz problemom pojawiającym się przy odrabianiu lekcji.

Anna Sieroń

 

 

 

Katarzyna Rojkowska:

Naucz małe dziecko myśleć i czuć

To pozycja tyleż interesująca, co zaskakująca. Autorka przedstawia pokrótce różne metody wspierające rozwój umysłowy i emocjonalny dzieci od chwili przyjścia na świat. Wyjaśnia, jak bawić się z niemowlętami w czytanie i matematykę, co dla wielu rodziców może być trudne do zaakceptowania, ale też tłumaczy, jak oswajać małe dziecko z muzyką klasyczną oraz jak ważne są emocje i co robić, by ich rozpoznawanie i wyrażanie nie stanowiło dla dziecka problemu.
Pierwsza część książki ma charakter teoretyczny – Rojkowska opisuje, w jaki sposób w ciągu pierwszych lat życia kształtuje się mózg człowieka, co wpływa na tworzenie połączeń nerwowych oraz jaką rolę w rozwoju dziecka odgrywa aktywność fizyczna. W drugiej części autorka przedstawia konkretne metody pracy, czy raczej zabawy, z małymi dziećmi.
Na polskim rynku wydawniczym nie ma zbyt wielu tego rodzaju propozycji dla rodziców, a ta w przystępny, przejrzysty sposób prezentuje trendy, które w krajach zachodnich pojawiły się już wiele lat temu. Warto sięgnąć po nią nie tylko wtedy, gdy jesteście zdeterminowani, by wasz kilkulatek wykonywał w pamięci skomplikowane działania matematyczne, ale też by zaspokoić ciekawość i wyrobić sobie opinię o opisywanych metodach.

Anna Sieroń

 

 

 

 

Kevin Steede: 10 błędów popełnianych przez dobrych rodziców

 

Większość ludzi potrafi powiedzieć, jakie są ich projekty zawodowe. (…) Mogą Ci opowiedzieć, ile zostało rat do spłacenia za samochód oraz jak chcą wyremontować kuchnię. Ale jeśli zapytasz ich, co mają zamiar uczynić, by wychować zdrowe i szczęśliwe dzieci, to popatrzą na Ciebie tak, jakbyś spadł z księżyca”. Słowa te, pochodzące ze wstępu książki, dokładnie definiują, w czym pragnie pomóc nam autor. Po jej przeczytaniu, każdy z nas będzie potrafił udzielić odpowiedzi na tak postawione pytanie.
Kevin Steede pokazuje nam, że wychowanie dziecka nie jest czymś, co może dziać się mimochodem, przy okazji. Akcentuje fakt, że pozornie małe niedociągnięcia w komunikacji mogą przynieść ogromne negatywne skutki dla rozwoju dziecka. Pokazuje, że niestety nie wystarczy kochać, by dać dziecku szczęście. Trzeba kochać mądrze, być rodzicem świadomym popełnianych błędów, gotowym do ich naprawiania.

 

Steede, który jest psychologiem klinicznym, szczegółowo omawia mechanizm każdego z błędów, wskazuje, jak uchronić się przed jego popełnianiem, mówi o tym, jakie niesie ze sobą konsekwencje i jak możemy naprawić poczynione przez nas szkody. Książka została podzielona na rozdziały, z których każdy dotyczy jednego z tytułowych błędów, m. in. nieświadomego prowokowania złego zachowania czy ignorowania potrzeb dziecka i lekceważenia spraw, które sprawiają mu trudność. Najważniejsze treści zostały wyszczególnione w specjalnych ramkach i dodatkowo przypomniane w podsumowaniach rozdziałów. Dzięki temu możemy dokonać szybkiej powtórki z „uważnego rodzicielstwa”.

 

Katarzyna Gołuńska

 

 

 

Martin Herbert: Co wolno dziecku? Rozsądne ustalanie granic.

 

Autor przychodzi z pomocą rodzicom, których w dziedzinie wychowania nie zadowala postawa autorytarna ani postawa przyzwalająca. Złoty środek proponowany przez Herberta to postawa demokratyczna. Rodzic reprezentujący postawę demokratyczną stosuje w wychowaniu dziecka pozytywną dyscyplinę, balansuje pomiędzy współdziałaniem i dialogiem a siłą autorytetu, dostosowując strategię działania do wymogów sytuacji. Do zadań dorosłych należy ustanowienie granic, egzekwowanie ich przestrzegania, ale także umożliwienie dziecku uczenia się metodą prób i błędów oraz zasmakowania wolności w ramach ustalonych reguł. Sukces metody jest oparty na zaufaniu i uczuciu. To dzięki nim dziecko identyfikuje się z rodzicami i przyjmuje przekazywane przez nich zasady i wartości. Jak dowodzi autor, stosując pozytywną dyscyplinę, wychowamy osobę odpowiedzialną społecznie, empatyczną, niezależną i asertywną.
W książce nie brakuje wskazówek dotyczących: skutecznych metod stawiania granic; najczęstszych błędów popełnianych przez rodziców przy ich wyznaczaniu; rozsądnego nagradzania za zachowania pożądane; naturalnych konsekwencji zachowań.

 

Co wolno dziecku? to książka krótka, ale treściwa. Stanowi kompendium wiedzy o ustalaniu granic, oferuje praktyczne porady i wiedzę, przydatne rodzicom zagubionym, poszukującym podstaw, które umożliwią im stworzenie swojego własnego stylu wychowywania.

 

Katarzyna Gołuńska 

 

 

 

Margot Sunderland: Mądrzy rodzice        

Gdybym miała wybrać jedną książkę godną polecenia młodym rodzicom, byłaby to właśnie ta. Po przeczytaniu sporej ilości poradników nakazujących postępować z dzieckiem w jeden (najwłaściwszy zdaniem autora) sposób, dzielących dzieci na grupy, w których mój syn nigdy nie mógł znaleźć swojej tożsamości – w końcu znalazłam to, czego szukałam.
Ta książka traktuje mnie, rodzica, jako osobę odpowiedzialną i godną zaufania. Daje mi wiedzę, której nie miałam okazji zdobyć wcześniej; wiedzę o tym, jak funkcjonuje moje dziecko, co dzieje się z nim, gdy jest głodne, zmęczone, gdy się bawi, gdy przeżywa silne emocje; co dzieje się w jego mózgu, gdy ktoś je krzywdzi, lub gdy doświadcza miłości.
Opowiada mi o tym wszystkim ufając, że bogata w tę wiedzę będę umiała dokonać dobrych wyborów wychowując moje dziecko. Nie zostawię go płaczącego w pokoju, aby uczyło się samodzielności. Nie zignoruję jego histerii, widząc w niej wołanie o moją pomoc. Znając jego potrzeby, pospieszę mu zawsze na ratunek. Ta książka dała mi poczucie moich kompetencji rodzicielskich.

Małgorzata Musiał


 

 

 

  

 

Preeti Agrawal: Odkrywam macierzyństwo

 


Poradników dla kobiet oczekujących dziecka jest na rynku mnóstwo, wszystkie lepiej lub gorzej opisują przebieg ciąży i rozwój płodu w poszczególnych jej miesiącach, poród i najczęstsze problemy okresu połogu. To, czego często nie możemy znaleźć, zawiera w swojej książce Preeti Agrawal, doktor ginekologii i położnictwa, specjalizująca się w naturalnym prowadzeniu ciąży i porodu. Znajdziemy tu  propagowane przez autorkę holistyczne podejście do kobiety ciężarnej, uwzględniające jej nastroje, emocje, jakich doświadcza, sytuację życiową, w jakiej się znajduje, konstrukcję psychiczną.
Czytając tę książkę, zaczyna się rozumieć nie tylko JAK ciało kobiety zmienia się w trakcie ciąży i porodu, ale też PO CO są te zmiany. Dlaczego nie warto porodu przyspieszać ingerencjami medycznymi, dlaczego lepiej oswoić ból, niż z nim walczyć. Dlaczego tak istotne jest, aby noworodek pierwsze chwile swego życia spędzał na brzuchu matki, a nie na medycznych oględzinach, dlaczego to, co naturalne, jest najlepsze.

Małgorzata Musiał

 

 

 

Magdalena Sendor: Noś swoje dziecko

Wspaniała książka o noszeniu dzieci w chustach i nosidłach miękkich. Autorka, opierając się na badaniach naukowych, podaje nam rzeczowe argumenty i powody dla których warto nosić. Dokładnie opisuje rodzaje nosideł, chust. Wyjaśnia, w jakich przypadkach noszenie dziecka nie jest wskazane. Przygląda się historii noszenia w chuście i odpowiada na najczęstsze pytania rodziców.

Książka idealna dla osób instynktownie pragnących nosić, które potrzebują profesjonalnego wsparcia w swojej decyzji. Daje wiedzę i poczucie kompetencji. Polecam ją wszystkim rodzicom pragnącym dać dziecku bliskość i poczucie bezpieczeństwa.

Katarzyna Gołuńska

 

 

 

Dr William Sears, Martha Sears:

Zasypianie bez płaczu

Genialny poradnik z cyklu „Jak nauczyć dziecko spać”, a raczej „Jak pomóc dziecku zasnąć”, bo tak ujmują to autorzy w podtytule. Jest to książka wyrażająca się o rodzicielstwie i opiece nad dzieckiem ze szczególna delikatnością, respektująca potrzeby zarówno zmęczonych rodziców, jak i niesamodzielnych dzieci. Sugerująca rozwiązania, ale nie narzucająca ich. Przedstawia fakty dotyczące rozwoju dziecka, jego snu i przyczyny kłopotów z zaśnięciem, jednak decyzję o wyborze metody nauki zasypiania pozostawia rodzicom.
Autorzy obalają mity dotyczące spania z dzieckiem, długiego karmienia piersią czy stosowania metody wypłakiwania w celu nauki samodzielnego zasypiania.

Małgorzata Musiał

 

 

 

 Jean Liedloff: W głębi kontinuum


Ta książka zmieniła moje macierzyństwo, budząc matczyną intuicję, uśpioną przy pierwszym dziecku, zaspaną wciąż przy kolejnym.
Autorka pisze we wstępie:
„Pojechałam do południowoamerykańskiej dżungli bez żadnej teorii, którą
chciałabym udowodnić. Całkiem zwyczajnie interesowali mnie Indianie. Miałam tylko mgliste poczucie, że mogę nauczyć się czegoś, co okaże się znaczące.”
Książka jest próbą przekazania tego, co okazało się więcej niż znaczące, tego, co dotyka głębi ludzkiego życia.
Nie potrafiąc znaleźć słów na streszczenie tego, co chciała przekazać Liedloff, mogę zapewnić, że po oderwaniu oczu od książki, zupełnie inaczej spojrzycie na potrzeby Waszych dzieci, na ich płacz, potrzebę bycia blisko, lęk przed pozostaniem choć na chwilę samemu.
I choć pierwsze dni po tych odkryciach mogą być bolesne dla duszy, kontinuum trwa niewzruszenie, gotowe obudzić się w każdej chwili.

Książkę wydano także pod dwoma innymi tytułami: W poszukiwaniu straconego szczęścia oraz
Jak wychowywać dziecko aby było szczęśliwe

Małgorzata Musiał

 

 

 


Adele Faber, Elaine Mazlish:

Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły  

 

Ta książka, w połączeniu z udziałem w opartych na niej warsztatach „Szkoły dla rodziców", odmieniła moje rodzicielstwo. W zasadzie nasze, bo miałam to szczęście, że mąż czytał i kształcił się ze mną. Książka odkrywa problemy wychowawcze, z jakimi borykają się rodzice i pomaga w ich rozwiązywaniu. Pokazuje, że  - by odnieść zwycięstwo w komunikacji z naszymi dziećmi - musimy przezwyciężyć wpajane nam od dzieciństwa zachowania i reakcje. Warto sięgnąć do tej lektury jak najszybciej, nawet gdy pozornie nie mamy problemów - by łagodniej i z większą świadomością wejść w trudny okres buntów naszych pociech.

Małgorzata Musiał, źródło:http://www.mamawmiescie.pl/bibliografia.html

 

 

 

 Adele Faber, Elaine Mazlish: Wyzwoleni rodzice, wyzwolone dzieci

Ta książka jest balsamem na obolałą duszę rodzica. Autorki słynnego poradnika Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały, jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły opisują swoją drogę do szczęśliwej rodziny. Ich przemiana zaczęła się wraz z udziałem w warsztatach dla rodziców prowadzonych przez dr Haima Ginnota, psychologa, autora książki Między rodzicami a dziećmi.

Książka opisuje z bolesną niekiedy szczerością, w jaki sposób w ich rodzinach rodziła się nowa jakość życia, nowa jakość relacji między domownikami.

Czytając Jak mówić... można odnieść wrażenie, że autorki są chodzącymi ideałami wychowawczymi. Wyzwoleni rodzice... odkrywają przed czytelnikiem kulisy dochodzenia do “ideału” - chwile zwątpienia, niepowodzeń, porażek, raniących słów i zachowań rodzicielskich. Mimo to, książka nie tchnie pesymizmem, wręcz przeciwnie. We wzruszający sposób ukazuje, że z KAŻDEJ sytuacji jest wyjście, po każdym potknięciu możemy iść dalej, że zawsze jest czas, aby naprawiać relacje z dziećmi.

Tym, co mnie najbardziej ujmuje, gdy po nią sięgam, jest stwierdzenie, że rodzic ma prawo do błędów. Dajemy to prawo naszym dzieciom, pozwalamy im błądzić, twierdząc, że jest to rzecz ludzka – dajmy je też sobie. Prawo bycia rodzicem nie idealnym, ale wyzwolonym ze sztywnego pancerza oczekiwań wobec siebie samego i swoich dzieci.

Małgorzata Musiał

 

 

 


Adele Faber, Elaine Mazlish:

Rodzeństwo bez rywalizacji

Kolejna książka autorek słynnej Jak mówić... jak słuchać... Te same założenia, podobne metody, mamy też ich szybkie przypomnienie w postaci komiksów. Przekaz jest prosty: w postępowaniu z dziećmi należy kierować się zasadą „każdemu według potrzeb", nie zasadą sprawiedliwego podziału. Nie każdemu po dwa naleśniki, ale  tyle, ile każdy chce zjeść. Książka o rodzeństwie zawiera obszerny rozdział dotyczący bijatyk między dziećmi. Nie zabrakło też miejsca dla kwestii rodzeństwa niepełnosprawnego. Teraz, gdy doświadczam, co znaczy kochać swoje dzieci jednakowo mocno, ale każde inaczej, z pewnością przyda się odświeżenie lektury...

Małgorzata Musiał, źródło:http://www.mamawmiescie.pl/bibliografia.html

 

 

 

Irena Obuchowska:

Nasze dzieci. Jak je kochać i rozumieć

Wybitna profesor psychologii zbiorem krótkich, treściwych felietonów, dostarcza rodzicom rozwiązań dla konkretnych problemów wychowawczych. W opisanych historiach zawiera ważny przekaz: By być dobrym rodzicem należy pokochać dziecięcy świat, odkryć jego złożoność,a nade wszystko starać się go zrozumieć. Lektura tej pozycji uwrażliwia na problemy naszych dzieci, a także podnosi poziom umiejętności postępowania z nimi. Jak pisze autorka, ta książka jest przeznaczona dla ludzi ciekawych dzieci!

 

Katarzyna Gołuńska

 

 

 

 

Thomas Gordon: Wychowanie bez porażek

Który rodzic nie chciałby mieć dziecka współpracującego, chętnego do wypełniania swoich obowiązków, otwartego na dialog z rodzicami, posłusznego?
Ilu metod próbujemy, aby ten cel osiągnąć? Prośby, groźby, kary, kazania, pertraktacje... Często wszystko to na nic.
Gordon przedstawia genialną w swej prostocie metodę nawiązania współpracy z dzieckiem, metodę bez porażek. Metodę uniwersalną, gdyż odwołując się do psychologii komunikacji, daje się ja stosować nie tylko w wychowywaniu dzieci, ale we wszelkich relacjach z innymi ludźmi. Genialną, bo niesamowicie skuteczną. Prostą, bo nie wymaga specjalnego przygotowania, jedynie odrobinę dobrej woli i trochę zmiany mentalności.
To, co mnie najbardziej ujmuje, to początkowe słowa pierwszego rozdziału: "Rodziców się oskarża, ale się ich nie szkoli". Książka odwraca te proporcje: szkoli, nie oskarżając. I to jest jej największy sukces.

Małgorzata Musiał

 

 

 

Alice Miller: Twoje ocalone życie

Autorka – znana psycholog – tłumaczy w tej książce, jakie znaczenie dla całego życia człowieka ma więź nawiązywana z rodzicami w pierwszych miesiącach po narodzinach oraz jak poważne skutki mogą mieć nadużycia, których opiekunowie dopuszczają się w imię „wychowania”. Jeśli kiedykolwiek uderzyłeś swoje dziecko, bo „ręka ci poleciała szybciej, niż zdążyłeś pomyśleć”, bądź też próbowałeś stosować kary fizyczne, aby osiągnąć określone rezultaty, koniecznie przeczytaj tę książkę. Dowiesz się z niej, dlaczego niektórym z nas z taką łatwością przychodzi „dawanie klapsów” i jak to się dzieje, że zadawanie cierpienia dzieciom nadal jest zjawiskiem częstym, a co więcej – powszechnie akceptowanym.

Anna Sieroń
 

 

 

 

Runkel Hal Edward:

Wychowanie bez krzyku, jak wychować dziecko zachowując spokój



Wbrew pozorom nie jest to poradnik mówiący zdesperowanym rodzicom, jak nie podnosić głosu w trudnych sytuacjach. Wychowanie Bez Krzyku to filozofia. Autor – terapeuta, trener i wykładowca – zmusza nas, byśmy zastanowili się nad własnymi emocjami oraz nad sposobem, w jaki reagujemy na różne okoliczności. Dopiero gdy poznamy siebie, będziemy mogli właściwie pokierować naszymi dziećmi. Ponadto Runkel na każdej stronie przypomina, że dzieciom należny jest szacunek. To oczywiste? Tak mogłoby się wydawać, rzeczywistość niestety temu przeczy. Któż z nas nie słyszał dorosłych, traktujących swoje dzieci z wyższością, zwracających się do nich ze zniecierpliwieniem, składających obietnice, których nie zamierzają spełnić. W sklepie, na przystanku… wszędzie można usłyszeć ostre słowa, kierowane do dzieci, słowa które mają potężny wpływ na całe ich życie, bo padają z ust osób dla nich najważniejszych - rodziców. Ta książka wskaże nam, jak wspierać nasze dzieci w rozwoju i podpowie, jak się z nimi komunikować, by nie tworzyć barier, które ograniczą je na resztę życia.

 Anna Sieroń

 

  

 

 

Izabelle Filiozat: W sercu emocji dziecka

Książka ta rzeczywiście pozwala na dotarcie do "serca emocji" dziecka, ale także do "serca emocji" rodzica. Uczy jak rozpoznać, akceptować i określać emocje. Mówi o szacunku dla dziecka i jego odczuć. Znana francuska psychoterapeutka przychodzi z pomocą w trudnych chwilach rodzicielstwa i daje nam wiedzę, dzięki której możemy uporać się z problemami wychowawczymi. Izabelle Filiozat odkrywa przed nami dziecięcy strach, gniew, radość, smutek, depresję i podpowiada jak wspierać dziecko podczas ich przeżywania. Doskonale tłumaczy jak ważną rolę w stosunkach rodzic-dziecko odgrywa autentyczny dialog, w którym każda ze stron ma prawo do wyrażenia swojego zdania i swoich emocji.

 

Katarzyna Gołuńska

 

 

 

 

Catherine Dumonteil - Kremer: Ustanowić granice

Poradnik ten ma na celu nauczyć rodziców ustanawiania granic bez uciekania się do karania, ranienia, czy wywoływania poczucia winy w dziecku. Odnajdziemy w nim praktyczne wskazówki, jak wyeliminować nieakceptowane zachowania stosując proste techniki: wyrażając własne emocje, mówiąc o swoich oczekiwaniach czy aktywnie słuchając dziecka. Catherine Dumonteil-Kremer proponuje skupić się na odkrywaniu przyczyn zachowań naszych dzieci, nakłania do uważnej obserwacji ich potrzeb i emocji. Dowiemy się: jak dostosować reguły  i wymagania do wieku naszych pociech, jak mądrze odmawiać dzieciom, jak poradzić sobie z nieuniknionymi napadami złości. Osobny rozdział został poświęcony kondycji psychicznej rodziców, szczególnie problemom z agresją i gniewem wobec dzieci. Trenerka analizuje przykłady, daje wskazówki, by każdy rodzic bogaty w wiedzę mógł się zmierzyć z własnymi negatywnymi zachowaniami.

Ustanowić granice to książka rozpisana na krótkie rozdziały,  w wielu miejscach autorka zastosowała wypunktowania, dzięki czemu idealnie spełnia rolę naszego kieszonkowego przewodnika po emocjach dzieci.

Katarzyna Gołuńska

 

 

 

 

Wojciech Eichelberger: Zdradzony przez ojca

 

Poruszająca książka zarówno dla czytających ją mężczyzn, jak i kobiet. Ojcowie odkryją w niej bolesną prawdę na swój temat. Odnajdą porady, które pomogą skierować im relacje z synem na tory wzajemnego szacunku i miłości. Matki dzięki niej będą mogły lepiej zrozumieć swoich partnerów, dowiedzą się jak nie zaszkodzić relacjom ojciec-syn.

Wojciech Eichelberger wskazuje wiele sposobów na które ojciec może „zdradzić” syna. „Zdradzić”, czyli skrzywdzić, opuścić emocjonalnie, pozostawić bez wsparcia, wzoru do naśladowania. Opowiada jak postawa ojca wpływa na życie dziecka i jakie niesie ze sobą konsekwencje dla matki.
Autor przychodzi z pomocą zagubionym we współczesnym świecie mężczyznom, daje nadzieję na zmianę niesatysfakcjonującej relacji w rodzinie.

Katarzyna Gołuńska


 

 

 

 

Wojciech Eichelberger w rozmowie z Anną Mieszczanek:

Jak wychować szczęśliwe dzieci


Wojciecha Eichelbergera nie trzeba bliżej przedstawiać. Znany psycholog i terapeuta w rozmowie z Anną Mieszczanek tym razem zabrał głos w sprawie wychowania najmłodszych. Autorzy próbują wspólnie udzielić odpowiedzi na fundamentalne pytanie: jak wychować szczęśliwe dzieci? Skromna, niewielkiej książeczka nie przykuwa uwagi szatą graficzną, więc łatwo ominąć ją na księgarskiej półce. Zawiera jednak niezwykle cenne uwagi dotyczące relacji rodzice-dzieci. Odpowiedź na tytułowe pytanie jest w/g Eichelbergera bardzo prosta: „żeby wychować szczęśliwe dzieci, samemu trzeba być szczęśliwym"
Ale droga do osiągnięcia takiego stanu nie jest już taka łatwa! Na każdym z nas, rodzicu, ciąży piętno sposobu wychowania przekazywanego z pokolenia na pokolenie. Często ślepo powielamy wzorce, przeciw którym jeszcze niedawno sami się buntowaliśmy. Ta sytuacja staje się trudnym do zniesienia doświadczeniem naszego rodzicielstwa.
Psycholog proponuje zacząć proces wychowywania dzieci od pogodzenia się z samym sobą. Od odkrycia „wewnętrznego dziecka” i pogodzenia się z nim. „Wewnętrzne dziecko” to metafora, którą można rozwinąć na wiele sposobów. Najważniejsze, co możemy dać naszym dzieciom, to miłość, wolność i prawda. By skutecznie przekazać te wartości najpierw sami musimy je w sobie odnaleźć. Autorzy nie dają prostych recept. Nie zalecają kierowania się w życiu wiedzą tylko „książkową”. Proponują szukanie własnej drogi, słuchanie instynktu, patrzenie i odczuwanie. Przestrzegają też przed częstym błędem, jaki popełniają rodzice: „Nie wolno uważać, że ma się zawsze rację i że się wszystko wie."
Szczęśliwe dzieci (a później szczęśliwi dorośli) to ludzie, którzy w dzieciństwie traktowani byli z miłością, uwagą i szacunkiem, którzy od najwcześniejszych chwil otrzymali solidną dawkę bliskości i wsparcia. Książka Wojciecha Eichelbergera i Anny Mieszczanek jest warta uwagi. Nie ma znaczenia czy dopiero rozpoczynamy naszą „przygodę” z rodzicielstwem, czy jesteśmy rodzicami z wieloletnim doświadczeniem. Wszystkim nam zależy na wychowaniu człowieka, który:
„(...) jest zdolny do miłości. Jest rozluźniony, nie boi się (...)
(…) swobodnie i radośnie porusza się po świecie, korzysta w pełni ze swoich możliwości,  ma dużo energii i …nie wywołuje wojen, bo ma odruchowy szacunek i dobre uczucia wobec innych ludzi (...)"

Halina Lubacz

 

 

 

 Frederick Leboyer: Narodziny bez przemocy

Chyba wszyscy rodzice wiedzą, jak ważne dla prawidłowego rozwoju dziecka są pierwsze lata jego życia; jednak mało kto zdaje sobie sprawę z wagi PIERWSZYCH MINUT po porodzie. Leboyer bardzo sugestywnie odmalowuje odczucia noworodka w pierwszych chwilach życia. Ostre światło, kaleczące ucho dźwięki, brutalny dotyk szorstkich tkanin...Wyrwany ze swojego bezpiecznego świata nowy człowiek wpada w panikę, wyraz której daje rozpaczliwym łkaniem, krzykiem. Niestety, płacz ten zwykło się uważać za przejaw zdrowia i przyjmuje się go na sali porodowej z ulgą i radością. Tymczasem wystarczy trochę wyobraźni i cierpliwości, by pomóc noworodkowi cieszyć się przyjściem na świat.

Książkę czyta się z zapartym tchem, błyskawicznie. Pamięta się ją długo. Początkowo zastanawiałam się, czy nie jest to literatura fachowa, przeznaczona raczej dla wąskiego kręgu odbiorców – położnych, lekarzy. Sama jako mama cesarzowa (po dwóch cięciach cesarskich) z pewnym poczuciem żalu czytałam Narodziny..., nie mogąc przeboleć tego, w jaki brutalny sposób moje dzieci zostały powitanie na tym świecie. A jednak polecam tę lekturę wszystkim. Jeśli cokolwiek ma się zmienić, musi zacząć się w naszych przekonaniach. Te z kolei ulegną diametralnej przemianie po przeczytaniu książki Leboyera.

Małgorzata Musiał

 

 

 

 

Dr Haim Ginott, dr Alice Ginott, dr Wallace Goddard:

Między rodzicami a dziećmi. Przyjazne kontakty z pociechami


„Co robisz, gdy twój gość zapomni parasola – czy biegniesz za nim krzycząc: Co się z tobą dzieje? (…)Nie jestem twoim służącym,(…). W ten sposób nie odnosimy się do gości. Mówimy: „Alicjo, oto twój parasol” (…). Zachowanie taktu wobec obcej osoby przychodzi łatwo, podczas, gdy rozmowa z własnym dzieckiem nierzadko kończy się emocjonalną czkawką."
Jeżeli szukasz pozytywnych wzorców komunikacji sięgnij po książkę Haima Ginotta. Dowiesz się, że dziecko wysyła do ciebie zaszyfrowane komunikaty. Poznasz znaczenie akceptacji emocji. Zrozumiesz, jak nieświadomie możesz prowokować do kłamstwa. Książka przeprowadzi cię przez wiele trudnych rozmów, pokaże jak „dyscyplinować dzieci nie poniżając ich, krytykować, a nie obrażać, chwalić bez ocenienia, wyrażać złość nie raniąc uczuć, potwierdzać uczucia, punkt widzenia i opinię dziecka, zamiast je kwestionować."
Dr Haim Ginott, psycholog kliniczny, mentor Faber i Mazlish stworzył podręcznik dedykowany rodzicom i osobom pracującym z dziećmi każdym wieku oraz z młodzieżą. W sposób rzeczowy, bardzo przejrzysty, poparty przykładami i dialogami pisze o mocy słowa, które, właściwie użyte, może być rozwiązaniem konfliktów np. związanych z jedzeniem, kluczowe w łagodzeniu sytuacji podbramkowych np. podczas porannego szykowania do szkoły i pracy, ale przede wszystkim o słowie budującym bezpieczeństwo emocjonalne dziecka.

Urszula Piechota

 

 

 

Janusz Korczak: Jak kochać dziecko

Zadaniem moim budzić czujność", napisał Korczak prawie sto lat temu. Bez wątpienia ten cel udało mu się osiągnąć. I to w jakim stylu! Zebrane w tej książce felietony mówią o kolejnych etapach rozwoju dziecka – od narodzin aż po dorosłość. Autor podkreśla wielokrotnie – każde dziecko jest indywidualnością, nie można wszystkich traktować jednakowo, a każdemu należny jest szacunek, każde potrzebuje mądrych, wrażliwych na jego potrzeby rodziców. Korczak tłumaczy, zadaje pytania, próbuje obalić mity na temat wychowania. Zadziwiające i nieco straszne, że zdecydowana większość felietonów nie straciła na aktualności, bo – jak się okazuje - rodzice początku wieku XXI hołdują tym samym mylnym przekonaniom co ci z początku XX. Nie sposób zlekceważyć sugestii człowieka, który tak umiejętnie odczytuje niuanse dziecięcej duszy. Wyśmienita lektura!

Anna Sieroń